ΠΩΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΚΟΙΝΩΝΟΥΜΕ

Περιγραφή

Ένα από τα πολλά γνωρίσματα (χαρίσματα), που είχε ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ήταν, ότι σαν ποιμένας είχε θείο πάθος για τη σωτηρία του ποιμνίου του. Έλεγε: “Έτοιμος ειμί το αίμα μου εκχέειν, μόνον την αμαρτίαν σου κωλύσω” (Εις Ευτρόπιον Β’ P.G. 52: 399).
Και ένα από τα θέματα που συνεχώς τόνιζε στα πνευματικά του τέκνα, ήταν “πως και πότε” πρέπει να προσέρχονται στα Άχραντα Μυστήρια.
Ας δούμε από κοντά την ψυχωφελέστατη διδασκαλία του. (Από τον πρόλογο της έκδοσης)

Περιεχόμενα

Πρόλογος
Περίληψη
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ: ΑΜΑΡΤΙΑ ΚΑΙ Θ. ΚΟΙΝΩΝΙΑ
1. “Πασχαλιά”
2. Ο “απόστολος” της Μ. Πέμπτης
3. Πνευματικός αγώνας και Θ. Κοινωνία
4. Αρχίζει από τον πλησίον
5. Τελειώνει με τον πλησίον
6. Θ. Κοινωνία και ψυχικά πάθη
7. “Χριστοκτόνοι!”
8. Διάβολος και Θ. Κοινωνία
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ: Θ. ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ
1. Λειτουργία των Πιστών και Θ. Κοινωνία
2. Προετοιμασία
3. Σεβασμός στα “Άγια”
4. Νηστεία και Θ. Κοινωνία
5. Μ. Τεσσαρακοστή
6. Θ. Κοινωνία και Μ. Τεσσαρακοστή
7. Πότε ή πώς κοινωνούμε;
8. Η “επιβεβαίωση”
9. Η μεγάλη μας ευθύνη
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ: ΟΙ ΑΝΤΙΘΕΤΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ
1. “Έτρωγαν και κοινωνούσαν”
2. “Κοινωνούσαν κάθε μέρα”
3. “Όταν τηρώ όλες τις νηστείες”
4. Πανορθόδοξη Παράδοση
5. “Δεν υπάρχει Ι. Κανόνας”
6. Πότε κοινωνούμε χωρίς νηστεία;
7. “Η Λειτουργία γίνεται για να κοινωνήσουμε”