ΠΟΙΜΑΙΝΕ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ ΜΟΥ 

Περιγραφή

Ο Χριστός σφαγιάσθηκε επί της γης ως “άφωνος αμνός” για την σωτηρία μας. Έγινε για μας θυσία. Οι ιερείς είναι οι “διαχειριστές” της θυσίας Του. Είναι οι υπηρέτες του Εσταυρωμένου Ιησού. Με οδηγό την θεόπνευστη διδασκαλία των Γραφών και των Πατέρων μας, σκιαγραφείται στο βιβλίο ο τύπος του καλού Ποιμένος.

Περιεχόμενα

Πρόλογος 5
Σχόλιο σ’ ένα ανέκδοτο 7

ΜΕΡΟΣ Α
«ΤΟ ΜΕΓΑ ΤΗΣ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ ΑΞΙΩΜΑ»

1. Ο ΙΕΡΕΑΣ
1. Η Ιερωσύνη είναι του Χριστού 9
2. Γιατί; 9
3. Η υπεροχή του ιερέα 10
4. Σώμα ιερέα: Έμψυχη Αγία Τράπεζα 10
5. Μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπου 11
6. Εξουσία του «δεσμείν και λύειν» 12

2. Η ΙΕΡΩΣΥΝΗ ΩΣ «ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ»
1. Το καλύτερο δώρο 13
2. Το καλύτερο έργο 14
3. Οι καλύτερες θυσίες 14
4. Ποιους ώρισε ο Κύριος; 14
5. Εγώ ειμί η θύρα 15
6. «Σίμων Ιωνά αγαπάς με; Ποίμαινε τα πρόβατα μου» 15
7. Η Ιερωσύνη είναι κλήση; 16
8. «Ψυχικός άνθρωπος ου δέχεται τα του Πνεύματος» 17

3. ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ;
1. Τι το χειρότερο; 18
2. Η στοιχειώδης προϋπόθεση: Σώμα καθαρό!… 19
3. Οι ανάξιοι 21

4. ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΒΑΘΜΟΙ ΤΗΣ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ
1. Ο Διάκονος 22
2. Ο Πρεσβύτερος 22
3. Ο Αρχιερέας 25
4. Σε σχέση με τους ιερείς του 26
5. Οι ιερείς ενώπιον του Αρχιερέως 28

5. Η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ
1. Ευθύνη για τους ιερείς 32
2. Και για την εκλογή ενάρετων Αρχιερέων 35

6. «ΔΟΞΑΣΟΝ ΤΟΝ ΙΕΡΕΑ»
1. Ο ιερέας έχει κάτι το ιερό 40
2. Ο Χριστός σεβάστηκε τους ιερείς 40
3. Πρέπει να τον σεβώμεθα 41
4. Και να τον ακούμε 43
5. Να μην τον κατακρίνουμε 44
6. Ούτε και να ελέγχεται 46
7. «Μη άπτεσθαι των Χριστών μου» 47
8. Χάλασε ο κλήρος; 48

ΜΕΡΟΣ Β
«ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ ΟΥΝ ΕΑΥΤΟΙΣ»
1. Ο ΦΟΒΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
1. «Ουδέν κρείττον φόβου Κυρίου» 51
2. Ο αθεόφοβος 52
3. Ο ιερέας και ο φόβος του Θεού 53
4. Ο αθεόφοβος κληρικός 53
5. Καλύτερα αγράμματος, παρά αθεόφοβος 54

2. ΟΙ ΣΥΜΠΛΗΓΑΔΕΣ ΠΕΤΡΕΣ
1. Η ηδονή των τιμών 55
2. Η ηδονή της ψαλμωδίας 56
3. Η εξοικείωση με τα «Άγια» 56
4. Η ηδονή του χρήματος 57
5. Τα κακά συμπτώματα της φιλαργυρίας 60

3. ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΖΕΙ Ο ΙΕΡΕΑΣ
1. «Έμμονη» ιδέα 62
2. «Τιμήσατε σοφίαν» 62
3. Αγώνας μέχρι θανάτου κατά της αμαρτίας 65
4. Αρχηγός ή ουραγός; 66

4. ΤΑ ΓΕΝΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΡΑΣΑ
1. «Από οράσεως επιγνωσθήσεται ανήρ» 68
2. Η εξωτερική περιβολή του 68

5. ΠΕΡΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΣ
1. «Οι τα πάντα καλώς διαταξάμενοι» 71
2. Ούτε «τρίχα!» 72
3. Ιερέας: Υπεύθυνος για την τήρηση των παραδό­σεων 72
4. Ταπείνωση: Φύλακας της παραδόσεως 73
5. Τι κερδίζει ο τη ρητής της παραδόσεως 74
6. Η αθέτηση της παραδόσεως 74
7. Πότε επιτρέπεται η οικονομία 76

ΜΕΡΟΣ Γ’ 1. ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
1. Η ιερότητα του 77
2. Πώς τον προσκυνούσαν 78
3. Ποιοι δεν πρέπει να εισέρχονται 79
4. Οι άξιοι: Πώς πρέπει να εισέρχονται 80
5. Πώς στέκονται στον ιερό ναό 81
6. Ο,τι ανήκει στο ναό 82

2. ΟΙ ΛΑΪΚΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΑΓΙΑ
1. Δεν ψηλαφούν τα Ιερά Σκεύη 83
2. Δεν θεωρούν το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου 84
3. Δεν εισέρχονται στο Άγιο Βήμα 84

3. ΟΣΟΙ ΚΑΤΑΦΡΟΝΟΥΝ ΤΑ ΑΓΙΑ
1. Όσοι εισέρχονται στο Άγιο Βήμα 86
2. Όσοι ιδιοποιούνται τα σκεύη του ναού 87
3. Όσοι κλέβουν 87
4. Όσοι μολύνουν τον ιερό ναό 87
5. Και όσοι προσπάθησαν!… 88
6. Ας μην εφησυχάζουμε!… 89

4. Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΙΕΡΕΩΝ
1. «Ευλαβείς έσεσθαι τους υιούς Ισραήλ» 90
2. «Βασιλεύς απαίδευτος απολεί τον λαόν αυτού» 90
3. «Ανήρ σοφός τον εαυτού λαόν παιδεύσει» 90
4. «Υμείς δε βεβηλώσατε αυτό» 91
5. «Από των αγίων μου άρξασθαι» 92

ΜΕΡΟΣ Δ’ «ΠΟΙΜΑΙΝΕ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ ΜΟΥ»
ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ ΜΟΥ 93

1. ΠΟΙΜΗΝ: ΠΡΟΒΑΤΟ ΣΤΟΥΣ ΛΥΚΟΥΣ
1. Οι λύκοι 93
2. Τα πρόβατα 94
3. Όταν το πρόβατο κεντήσει τον λύκο 94
4. Ο Ποιμήν 96
153
5. Ο φθόνος των κακών Ποιμένων 97
6. Σαν συμπέρασμα 97

2. Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ
1. Πρώτα οργανώνεται ο Ποιμήν 98
2. Μερίμνα για την ευπρέπεια του ναού 100

3. «Ο ΠΟΙΜΗΝ Ο ΚΑΛΟΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗΝ ΑΥΤΟΥ ΤΙΘΗΣΙΝ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΠΡΟΒΑΤΩΝ»
1. «Γίνεσθε ουν οικτίρμονες» 105
2. Πώς θα ψάξει για το απολωλός; 107
3. Θλίβεται για την ακαρπία του ποιμνίου 108
4. Δεν αλλάζει ποίμνιο! 109
5. Το καύχημα του καλού ποιμένος 109

4. Ο ΟΚΝΗΡΟΣ ΠΟΙΜΗΝ
1. Σε σχέση με το ποίμνιο 110
2. «Πάντα ποιείτε χωρίς γογγυσμών και διαλογι­σμών» 111
3. Ο οκνηρός ποιμήν δεν ιδρώνει για το ποίμνιο 111
4. «Ουδέν ψυχρότερον» 112
5. Ο Παντοκράτωρ Κύριος για τους οκνηρούς ποι­μένες 112
6. «Οίμοι μέλαινα ψυχή!…» 113

5. Ο ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ
1. Ιερέας: «Άγγελος Κυρίου Παντοκράτορος» 113
2. «Συ ει ο διδάσκαλος του Ισραήλ και ταύτα ου γι-νώσκεις;» 114
3. Πότε δεν καρποφορεί ο λόγος του 115
4. Πότε καρποφορεί ο λόγος 116
5. Πώς γίνεται η διδασκαλία 117
6. Όταν συζητεί με «αντιπάλους» 119
7. Ο ανθρωποκτόνος ποιμήν 120

6. «ΥΜΕΙΣ ΕΣΤΕ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»
1. «Εστε το φως» 122
2. «Ούτω λαμψάτω το φως υμών έμπροσθεν των αν­θρώπων» 122
3. «Και δοξάσωσιν τον πατέρα υμών τον εν τοις ου-ρανοϊς» 123
4. Και μιμούνται την ενάρετη ζωή 123
5. Η κορυφή και η βάση 125
6. Και η οικογένεια του ιερέα 126

7. «ΠΑΤΑΞΩ ΤΟΝ ΠΟΙΜΕΝΑ ΚΑΙ ΔΙΑΣΚΟΡΠΙΣΘΗΣΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ»
1. Περιληπτικά 128
2. Αναλυτικά 128
3. Το μέγεθος της συμφοράς 130
4. Και ο Εσταυρωμένος Ιησούς 130

8. ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ
1. Τι είναι 131
2. Πότε το σκάνδαλο γίνεται βαρύ 131
3. Ποιοι και πόσο σκανδαλίζονται 132
4. Πρόσεχε τη συνείδηση του άλλου 135
5. Όποιος σκανδαλίζει 137
6. Ο ιερέας και το σκάνδαλο 138
7. Όταν σκανδαλίζει 139
8. Μήπως έχεις χέρια αιματωμένα; 141

9. «ΟΤΑΝ ΤΙΘΩΝΤΑΙ ΘΡΟΝΟΙ…»
1. «Ώ, ποιος φόβος τότε!…» 142
2. Οι καλοστημένες παγίδες 142
3. «Δυνατοί δυνατώς ετασθήσονται» 143
4. Οι κακοί ποιμένες 144
5. Οι καλοί ποιμένες 146