ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ

“Ο φθόνος”, μας λένε οι Πατέρες της Εκκλησίας, “καθάπτεται και των αρίστων”. Αν καθάπτεται και των αρίστων, πολύ περισσότερο των αρχαρίων στην Πνευματική ζωή. Αποτέλεσμα του φθόνου είναι και η διαβολή και η συκοφαντία, που όλα αυτά προέρχονται από την έλλειψι της αγάπης.
Αυτό συνήντησε στις ημέρες του και ο Άγιος Νικόδημος. Εξ αιτίας διαφόρων έργων, που δημοσίευσε σε ωρισμένα βιβλία και ωρισμένων Πατερικών θέσεων και Παραδοσιακών (όπως η τέλεσις των Ιερών Μνημοσύνων κατά Σάββατο και όχι Κυριακή), πολεμήθηκε από ωρισμένους συγχρόνους του.
Σ’ αυτούς απαντά με την μικρή αυτή μελέτη με την ονομασία “ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ”, στην οποία αναιρεί όλες τους τις κακοδοξίες.
Την θέτουμε σε κυκλοφορία με Νεοελληνική Απόδοσι εκτός από δύο κείμενα της Ιεράς Κοινότητος το πρώτο με ημερομηνία 19 Μαΐου 1807 και το δεύτερο με ημερομηνία 13 Ιουλίου 1807, τα οποία καταχωρούνται όπως υπάρχουν στο πρωτότυπο.
Σε όσους συνέβαλαν και παρώτρυναν για την έκδοσι της μικρής μεν αλλά υπέροχης εργασίας, εκφράζουμε τις θερμές μας ευχαριστίες. Ο Άγιος ας τους ανταμείψη. (Από τον πρόλογο του Ιερομόναχου Βενέδικτου)

Απόδοση στη νεοελληνική: ιερομόναχος Βενέδικτος αγιορείτης

Περιεχόμενα

– ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ
– ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ
– ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ
– ΤΑ ΚΟΛΥΒΑ
– ΤΑ ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ
– ΤΑ ΠΡΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
– Ο ΚΥΡΙΟΣ ΔΟΥΛΕΥΕ ΤΗΝ ΤΕΚΤΟΝΙΚΗ
– Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΜΑΓΩΝ
– ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ Θ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ