ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΙΕΡΕΩΣ ΠΑΡΑ ΑΗΔΙΑ ΙΕΡΕΩΣ

Περιγραφή

Η “αηδία” ιερέως που περιγράφει η παροιμία δεν γεννιέται από εχθρότητα προς την Εκκλησία· γεννιέται από την αποξένωση. Όταν ο λαός αντικρίζει έναν ιερέα που εμπορεύεται τα μυστήρια, που συμπεριφέρεται με σκληρότητα ή αλαζονεία, τότε πληγώνεται η εμπιστοσύνη. Και όταν πληγώνεται η εμπιστοσύνη, τότε και ο λόγος του Ευαγγελίου χάνει τη λάμψη του. Η “αηδία” δεν στρέφεται εναντίον του Θεού, αλλά εναντίον εκείνων που Τον “εκπροσωπούν” με τρόπο ανάξιο. Ο λαός δεν απορρίπτει τον Θεό, απορρίπτει την παραμόρφωση του ιερού προσώπου. Όταν ο λειτουργός της Εκκλησίας παύει να είναι φως, τότε γίνεται σκιά, και η σκιά αυτή απλώνεται στις ψυχές, σβήνοντας την ελπίδα και την πνευματική εμπιστοσύνη. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Περιεχόμενα

Πρόλογος
Η παροιμία ως κραυγή συνείδησης
Θεολογικός προβληματισμός
“Αηδία” ή νοσταλγία ιερέως
Από την “αηδία” στη νοσταλγία: Ποιμαντικές συνέπειες
Η ευθύνη των ποιμένων και η αλήθεια της ιεροσύνης
Θεολογική εμβάθυνση
Η ιεροσύνη ως χάρισμα και όχι επάγγελμα
Η ιεροσύνη ως μαρτυρία και διακονία
Χαρισματική ιεροσύνη
Η πνευματικότητα της ιεροσύνης
Η επιπολαιότητα της εποχής και η κρίση των κριτηρίων
Η πνευματική ανανέωση της ιερωσύνης
Η ιεροσύνη της παρουσίας του Χριστού
Ο κίνδυνος της “αηδίας”
Η χαρισματική ανανέωση της ιεροσύνης
Η παιδαγωγία της ιεροσύνης
Η νοσταλγία ως ελπίδα
Η νοσταλγία του ιερού
Η νοσταλγία ως δάκρυ
Επίλογος
Το είδος αυτό προτείνουν οι: