ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΟΥ Δ’ ΑΙΩΝΟΣ

Περιγραφή

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Η περίοδος ἡ ὁποία ἀρχίζει διὰ τῆς ἐκδόσεως τοῦ διατάγματος τοῦ Μεδιολάνου (313) καὶ τῆς ἀναγνωρίσεως τοῦ Χριστιανισμοῦ ὡς ἐπιτρεπομένης θρησκείας χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὴν ἐργώδη προσπάθειαν τῶν ἡγετῶν τῆς ᾿Εκκλησίας νὰ ἱκανοποιήσουν όλας τὰς ἀνάγκας ἑνὸς ὀργανισμοῦ αὐξανομένου εἰς ὄγκον καὶ ἔκτασιν καθημερινῶς. Εἶναι ἡ περίοδος τῶν μεγάλων ναῶν, τῶν μεγάλων συνόδων, τῶν μεγάλων πα-τέρων, τῶν μεγάλων συγγραμμάτων· ἡ περίοδος τῆς ἀκμῆς τῆς ᾿Εκκλη σίας.

Αἱ μεγάλαι μορφαὶ τῆς ᾿Εκκλησίας, τῆς θεολογίας καὶ τῆς γραμ-ματείας κατὰ τὴν περίοδον ταύτην, ἐχάραξαν τὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ἡ ὀρθόδοξος σκέψις καθ’ ὅλους τοὺς μετέπειτα χρόνους. Εἰς τὰ μελετήματα, τὰ ὁποῖα περιλαμβάνει ὁ παρών τόμος, ἐξετάζον ται καὶ παρουσιάζονται ὡρισμένα ἀπὸ τὰ βασικά στοιχεῖα τοῦ θεολο-γικοῦ οἰκοδομήματος τῆς ᾿Εκκλησίας κατὰ τὸν δ’ αἰῶνα, κατὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Μεγάλου ᾿Αθανασίου, τοῦ ᾿Ιωάννου Χρυσοστόμου καὶ πρὸ πάντων τῶν Καππαδοκῶν διαμόρφωσίν των.

Παν. Κ. Χρήστου