ΑΝΑΛΟΓΙΚΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ

Περιγραφή

Το ανθρωπολογικό αδιέξοδο στο οποίο έχει κατά μεγάλο μέρος περιέλθει στα νεώτερα χρόνια ο Χριστιανικός (ακόμη και στις πιο “άθεες” εκδοχές του) Ελληνο-δυτικός θεολογικός και φιλοσοφικός κόσμος, με την χαρακτηριστική του δυσκολία να ορίσει πειστικά είτε την ανθρώπινη ουσία του εαυτού εν γένει, είτε μεγέθη όπως το ασυνείδητο, ο ναρκισσισμός, το σώμα ή η διποκειμενικότητα (με συνεπόμενη την δυσκολία προσανατολισμού στην ηθική, την πολιτική, ή την εκπαίδευση, αλλά και την καθημερινότητα), είναι ανυπερθέτως συνέπεια και μιας ορισμένης και διαρκούσας μονομερούς και ανεπαρκούς κατανόησης των Βιβλικοπατερικών πηγών του. Είναι λοιπόν πιθανό ένα άλλο εγχείρημα σύγχρονης σπουδής της υφής του Χριστιανικού ή μετα-Χριστιανικού Ελληνο-δυτικού εαυτού, (της μόνης δηλαδή συνεκτικά και συγκροτημένα δομημένης αντίληψης περί εαυτού που υπήρξε ποτέ) μέσα από κάποιες από τις πιο παραμελημένες πηγές του; Στην πραγματικότητα, μια νέα και ελκυστική παράταξη ιδιοτήτων αυτού του εαυτού, με άμεσες συνέπειες θεολογικές, φιλοσοφικές, ψυχολογικές, ή και πολιτιστικές/πολιτικές εμφανίζεται έτσι… (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Περιεχόμενα
Προανάκρουσμα
Ζυγίζοντας τον Χριστιανικό ανθρωπολογικό (Νεο) Πλατωνισμό στην Ανατολή και τη Δύση
Μεσαιωνικά επακόλουθα
Η Αυγουστίνεια ευτυχία του Descartes και πέρα από αυτή
Η Θέληση για δύναμη και ο Νιτσεϊκός οβελίσκος: ένα αυτόνομο Άπειρο
Ενστάσεις σοφές και άσοφες: μια παρένθεση
Το Θέλημα για Ομοούσιο: το Πλοίο στην Ανοικτή Θάλασσα
Η Καρδιά του Ωκεανού: η Ποίησις ενός νέου Εαυτού
Μια Αναλογική Ταυτότητα
Παραρτήματα
Πέρα από τον Ορθόδοξο περσοναλισμό: Νέοι προβληματισμοί για τη θεολογική σημασία του εαυτού
Η Ανάσταση του αφιερωμένου σώματος
Περί μιας συκοφαντικής “κριτικής”, ή η Ορθόδοξη ανθρωπολογία σε διερώτηση